Ziemskie meteoryty występują w wielkościach od drobnych okruchów do kilku metrów. Ze względu na skład mineralogiczny meteoryty dzieli się na:

• Syderyty (żelazne),
• Syderolity (kamienno-żelazne) – tworzą się między metalicznym jądrem a krzemianową powłoką planetoidy,
• Aerolity (kamienne, krzemianowe),
  • Chondryty (do 10% krystalicznego żelaza),
  • Achondryty (do 1% krystalicznego żelaza, do złudzenia przypominające bazalty)

Skład mineralny

• syderyty – Fe, Ni, Co; żelazo występuje w formie oktaedrycznych kryształów szkieletowych tzw. Figury Widmanstättena.
• syderolity – minerały krzemianowe jak w aerolitach, a ponadto żelazo, bogate w nikiel i kobalt.
• chondryty – pirokseny (np. enstatyt) i oliwiny – skład podobny do perydotytu.
• achondryty – pirokseny i plagioklazy – skład podobny do bazaltów, charakterystyczny minerał to np. ilmenit.

Ponadto związane z uderzeniami są tektyty powstające ze skał ziemskich w wyniku uderzenia meteorytu

Pochodzenie

Obserwacje astronomiczne stacji połączonych sieciowo pozwoliły na określenie orbit spadających meteorytów. Dowodzą one, że większość meteorytów pochodzi spośród kolidujących między sobą planetoid, które wypadając z orbit, wpadły w orbitę Ziemi. Większość tych planetoid tworzy pas pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza. Pochodzenie pozostałych meteorytów jest raczej nieokreślone. Bardzo nieliczną grupą są meteoryty przybyłe z Marsa (między innymi słynny meteoryt ALH 84001) i ziemskiego Księżyca. Wiek większości meteorytów szacowany jest na 4,5 miliarda lat. Jest to wiek powstania naszego układu słonecznego. Jednocześnie wspomniane już powyżej marsjańskie i księżycowe meteoryty są bardzo młodymi skałami, które szacowane są na nie więcej niż 360 milionów lat. Najstarszymi jednak utworami, zaliczanymi do pramaterii, są chondryty węgliste, najprawdopodobniej pochodzące spoza Układu Słonecznego.